Trening progresywny gwarantuje później znacznie wyższe wyniki.
Druga część rozmowy z Szymonem Krasickim, profesorem Krakowskiego AWF.- Jaki model treningu mógłby zagwarantować lepsze wyniki w wieku seniorskim dzieciom, które właśnie teraz zaczęły przygodę z narciarstwem biegowym? Myślę, że zostało to już dosyć dawno stwierdzone. Były takie badania w latach 90, profesora Sozańskiego, który zajmował się łatwiejszą do oceny postępów sportowych dyscypliną - lekką atletyką, gdzie wyniki są wymierne i porównywalne. Bo nasze, narciarskie wyniki są tylko wymierne, natomiast nie są porównywalne. Wiadomo, że zawodnik w skoku w wzwyż osiągnął wynik życiowy, można policzyć jak on się poprawia, zmierzyć progres. U nas w biegach, zjazdach, także w skokach trudno wymierzyć obiektywnie postęp zawodnika. Profesor Sozański, robiąc badania na kilku tysiącach zawodników – lekkoatletów - stwierdził, że intensywny trening w okresie młodzieńczym nie prowadzi do wysokich wyników w wieku seniora. Tylko Ci, którzy w wieku młodym byli prowadzeniu tzw. treningiem progresywnym uzyskiwali później znacznie wyższe wyniki. - Co to jest trening progresywny? - Trening intensywny został wprowadzony już w NRD. Jest to tzw. Wczesna specjalizacja, czyli pomniejszony trening dorosłych prowadzony z zawodnikami młodymi, bardzo intensywny, nasycony dużą liczbą ćwiczeń i zajęć o charakterze specjalistycznym. Natomiast trening progresywny polega na prowadzeniu zajęć o charakterze wszechstronnym. Najpierw musi zostać zbudowana baza wszechstronna, na której można budować treningiem specjalistycznym intensywnym wysoki poziom startowy. - W jakich proporcjach stosować taki trening? - Chciałbym podeprzeć się wielkim autorytetem, jakim jest trening Norwegów. Podstawowe podręczniki norweskie ustalają równe proporcje(po 50%) między treningiem wszechstronnym i treningiem specjalistycznym dla piętnastolatków. W młodszym wieku przeważa trening wszechstronny. Natomiast w późniejszych latach 16, 17 obciążenia specjalistyczne systematycznie narastają, przy czym trening wszechstronny nigdy nie jest doprowadzony do zera. Na poziomie zawodników norweskich, startujących w Igrzyskach Olimpijskich i Mistrzostwach Świata trening wszechstronny pozostaje na poziomie 20 - 25 %. Trudno powiedzieć czy trener, mając w perspektywie utalentowanego zawodnika będzie go prowadził w sposób spokojny, czy też będzie starał się, aby uzyskał on już w młodym wieku wysokie wyniki. Obawiam się, że wielu trenerów naciskanych przez działaczy, prezesów, organizatorów, również przez rodziców, prowadzi trening zbyt intensywny i specjalistyczny. - Co myśli pan o kadrze na EYOF PZN? Czy to jest dobry pomysł? - Jak powiedziałem wcześniej uważam, że zawody typu EYOF nie powinny się odbywać. Oczywiście zrozumiałe jest, że chcemy, jako gospodarze wypaść jak najlepiej i dobrze przygotować naszych młodych zawodników. Konsekwencją tego, że bierzemy w nich udział i że zawody te uznawane są za dosyć prestiżowe jest to, że będą treningi, przygotowania, eliminacje. W końcu i w trenerach i w zawodnikach drzemią ogromne pokłady ambicji i chęci, aby wypaść jak najlepiej.
