Norweski system treningowy: kiedy pojawia sie trening interwałowy
Dlaczego Norwegowie tak długo czekają?
Według norweskich trenerów rozwój wydolności tlenowej ma największy potencjał w wieku nastoletnim. Natomiast technikę, równowagę i koordynację najłatwiej rozwija się we wcześniejszych latach. Dlatego dzieciństwo traktowane jest jako czas budowania fundamentów, a nie maksymalizacji wydolności.
W praktyce wielu norweskich trenerów powtarza zasadę:
„Najpierw naucz się dobrze jeździć na nartach. Dopiero później ucz się cierpieć.”
Kiedy pojawia się trening interwałowy?
Najkrótsza odpowiedź brzmi:
Znacznie później, niż sądzi większość trenerów.
7–10 lat
Nie prowadzi się klasycznych treningów interwałowych.
Dzieci oczywiście biegają szybko, ale tylko podczas:
- zabaw,
- sztafet,
- wyścigów,
- podbiegów w formie gry,
- torów przeszkód.
Nigdy nie wygląda to tak jak trening dorosłych:
❌ 6 × 3 min
❌ 5 × 5 min
❌ trening progowy.
Organizm dziecka rozwija się wystarczająco dzięki spontanicznej aktywności.
11–12 lat
Nadal nie stosuje się klasycznych jednostek interwałowych.
Pojawiają się:
- krótkie odcinki terenowe,
- zabawy szybkościowe,
- sprinty pod górę,
- wyścigi klubowe.
Najczęściej dzieci nawet nie wiedzą, że wykonują intensywny wysiłek.
13–14 lat
To pierwszy etap stopniowego wprowadzania bardziej uporządkowanego treningu.
Przykłady:
- 6–8 × 1 minuta,
- 8–10 × 45 sekund,
- podbiegi 30–60 sekund.
Najczęściej:
- bez pomiaru mleczanu,
- bez sztywnego kontrolowania tętna,
- z dużym naciskiem na technikę.
Celem jest nauka pracy przy wyższej intensywności, a nie maksymalne zmęczenie.
15–16 lat
Tutaj zaczyna się prawdziwy trening wytrzymałościowy.
Pojawiają się:
- 4 × 4 min,
- 5 × 5 min,
- 6 × 6 min,
- trening progowy,
- pierwsze kontrolowane jednostki na nartorolkach.
Najczęściej wykonuje się 1 trening interwałowy tygodniowo, czasem dwa w okresie przygotowawczym.
17–18 lat
To już model zbliżony do seniorów.
Wprowadza się:
- trening progowy,
- interwały VO₂max,
- kontrolę tętna,
- czasami pomiar mleczanu (zwłaszcza w szkołach sportowych i kadrach).
Objętość treningu znacząco rośnie.
W kolejnym odcinku siła po norwesku.
